Mantelzorger, zet jezelf ook maar eens op de eerste plek!

Tijdens een wandeling komt Jisca een heer tegen die van zijn fiets is gevallen. Zowel Jisca als twee andere voorbijgangers schieten direct te hulp. De vrouw is flink geschrokken en lijkt pijn te hebben, maar wuift dat al snel weg. Hij zegt dat hij gewoon even moet gaan zitten.

Jisca vraagt voorzichtig of het misschien verstandig is om iemand te bellen, bijvoorbeeld zijn vrouw. De heer vertelt echter dat dit niet mogelijk is. Zijn vrouw heeft al meer dan tien jaar Parkinson en heeft zijn zorg hard nodig. Vroeger was zij altijd actief, zij sportte bijna dagelijks, deed aan duursporten en werd later een fanatiek wandelaar. Tegenwoordig gaat het wandelen echter nog maar beperkt, en door de combinatie van minder bewegen en de ziekte Parkinson is zij steeds minder mobiel. Ook cognitief gaat zij sterk achteruit.

De heer zelf heeft eveneens klachten. Hij kampt met chronische pijn en gebruikt hiervoor medicijnen, die klaarblijkelijk soms voor evenwichtsproblemen zorgen. Aan die medicijnen wijt hij ook zijn valpartij. Toch wuift hij alle hulp voor zichzelf weg, zijn aandacht ligt volledig bij de zorg voor zijn vrouw. Dit is iets wat we bij Positief Samen vaker zien mantelzorgers cijferen zichzelf weg en richten zich volledig op hun partner.

Aan het einde van het gesprek spreken Jisca en de heer af om in contact te blijven. Jisca hoort regelmatig van mensen dat het waardevol zou zijn geweest als ze eerder met Positief Samen in aanraking waren gekomen. In dit geval is het eerste contact gelegd, en Jisca zal betrokken blijven zodat, wanneer nodig, tijdig passende zorg kan worden ingezet.